|
Maand 10 Januari 2009.
Al weer 10 maanden oud!
Een nieuwe maand in een nieuw jaar. Voor mij weer een tijd met ontwikkelingen. Ik ontdek vele nieuwe spullen in de woonkamer. Ik schuif nog wel op mijn buik, maar oefen wel voor het kruipen. Ik heb de voorraadkast ontdekt. Wanneer de deur op een kiertje staat, schuif ik in een hoog tempo naar de deur, dan duw ik de deur open om te kijken wat er in de kast te vinden is. Ook de gang is wel erg spannend. Ik race naar de tussendeur, duw de deur open en ga dan kijken of papa of mama op de wc zijn. Ook de la van de kast is leuk. Ik duw het laatje open, dicht, open en dicht. Ook klim ik op de plantenpot, trek een blaadje uit de plant en wil er dan smakelijk op kauwen. En de kabels van de laptop zijn zo leuk om mee te spelen. Als papa de kabels ver weg zet, word ik boos. Ook het statief van de videocamera is errug interessant. In de keuken trek ik mezelf op aan de la om in de reflecterende deur van de magnetron te kijken. Per ongeluk trek ik de la open en hang er dan onder. De box vind ik echt niks aan. Ik trek mezelf op aan de spijlen, totdat ik op mijn knieën steun. En ik probeer dagelijks de spullen van tafel te pakken. Ik heb een gaatje in de muur van de keuken ontdekt. Iedere keer stop ik mijn vinger erin en wordt het gat groter. Als we boven zijn dan kruip ik van mijn kamer naar de andere kamer, zodat ik kan kijken in de spiegel. En als mama vanuit de andere kamer mij roept, dan ga ik snel kijken wat ze aan het doen is. Ik wil niet meer alleen gelaten worden. Ik ben bang verlaten te worden. Ik wil ook zo graag bij papa en mama zijn. Als ik ’s morgens wakker word en ik lig bij papa en mama op bed, dan kruip ik naar ze toe. En weet je welk spelletje ik ook zo leuk vind?? Een speeltje pakken, ver weg gooien en dan er achter aan kruipen. Echt fantastisch. Met eten gaat het ook steeds beter. Ik kan brood eten en knabbel graag op een soepstengel en cracker. Mijn babygym is niet meer leuk. Als ik het zie,
word ik baldadig, ik hang er aan en trek ruw aan de stokken. Ik ben
het langzaam aan het slopen. Een aantal weken terug moesten mijn leidster op de crèche lachen. Ik vond de sokken van mijn groepsgenootje zo leuk. Ik kroop naar hem toe en trok zijn sokken uit om ermee te spelen. Volgens papa en mama ben ik de woordvoerder van mijn groep. Als ze mij rond 16.00 uur ophalen, zit de hele groep aan een soepstengel. Ik klets dan de hele tijd, terwijl mijn groepsgenoten luisteren. Ik zeg dudududu, jejejejejejeje, mamamama, papapapapa, howowowow. Waar ik ook dol op ben, zijn boekjes met uitklapplaatjes. Met name het boek van babydieren is leuk. Het liedje bij papa op schoot over het boerenpaard, herken ik steeds beter. En voor het eerst mag ik eindelijk in de gewone autostoel. Zo zie ik tenminste meer dan als ik in de maxicosi zat. In januari ben ik al weer 74,8 cm. lang en weeg ik 8120 kg.
|
