|
Oktober 2009
In oktober krijg ik de
waterpokken. Het begint met een paar waterige pukkels, die dan
lijken te verdwijnen. En na twee weken komen de waterpokken over
mijn gehele lichaam tevoorschijn. Ik lijk wel een krentenbol.
Gelukkig geneest het snel en ben ik er snel van af. Ik heb niet
zoveel last gehad van jeuk. Wel heb ik littekens aan de waterpokken
overgehouden. Ik hoop dat ze snel weg trekken. Ik begin steeds meer te dansen
als ik muziek hoor. Ik vind het leuk om op verschillende liedjes te
dansen. Als het maar ritmisch is. Ik heb echt mijn eigen danspasjes.
Van zakken door mijn knieën tot rondjes draaien. Ik houd van dansen! Deze maand heb ik voor het
eerst zelf gegeten met een vork. Alleen met brood kan ik dat.
Avondeten en fruithapje eet ik wel, maar zo min mogelijk stukjes. Ik
houd meer van hartigheid. Kaasstengels, stukjes kaas, ham, worst,
vlees en vis gaan er met gemak in. Ik moet toegeven dat ik chocola
ook smakelijk vind. Wanneer mijn jas en schoenen
worden aangedaan, weet ik dat ik naar buiten mag. Buiten ren ik mijn
eigen route. Juist ja, ik loop niet, ik ren! En papa rent achter me
aan. Ik loop altijd de kant uit, waar papa me niet naar toe wil
laten gaan. En als ik loop, mag niemand mijn hand vasthouden. Ik
zit
dan boos op de grond. Ik wil zelf lopen! Ik loop altijd richting de
sloot om naar de eendjes te kijken. Ook ben ik met papa, zonder de
kinderwagen naar het winkelcentrum gelopen. Heen en zelfs terug!! Ik
was daarna wel moe en heb geslapen als een roos. Tegenwoordig wijs ik alles aan
wat ik wil. Dus als ik wil drinken, wijs ik de fles aan. Of als ik
weer wil drukken op de knopjes van de kookplaat, wijs ik de
kookplaat aan. Papa en mama noemen zoveel woorden op, maar ik zeg ze
nog niet na. Ik zeg wel papa, mama, dag, die
en deze. Ook begrijp ik wel veel woorden en zinnen. Soms zeg ik mama
na. Zeker als ze vaker een, twee zegt of het liedje van de krokodil
zingt. Als we thuiskomen van een
uitstapje, vind ik het leuk om aan te bellen. Dat doen we elke keer
als we thuiskomen. Ik geef papa en mama wel vaker
een kusje. Deze kusjes zijn wel schaars en papa en mama vinden dat
jammer. Als iemand mij een hand geeft, geef ik een hand terug. Volgende maand gaan we een lang
weekend naar Madrid. Ik ben benieuwd hoe het daar zal zijn. Tot in november!!
|





