|
September 2009
In september ben ik weer
begonnen op de crèche. Ik hoefde gelukkig niet te wennen. Ik
herkende mijn leidster wel. Toch merk ik dat ik het wel moeilijk
vind dat papa mij achter laat. Ik kan dan echt verdrietig kijken,
maar ik huil niet. Op de crèche vermaak ik me
prima met andere kinderen. Ik ben nu wel één van de oudere kindjes.
Op woensdag is het voor mij wel een beetje saai, want dan zijn er
alleen maar baby’s. Op donderdag zijn er wat oudere kindjes en dan
rennen we samen rond. Soms speel ik met de grotere peuters op de
hal. Ik houd van klimmen. Ik klim
vanzelf in mijn hobbelpaard. Soms klim ik op de bank en dan spring
ik er van af. Ook klim ik graag op het bed van papa en mama en soms
op de tafel. Ik zit dan in het midden van de tafel en observeer wat
voor kattekwaad ik kan uithalen in de woonkamer. Alles wat knopjes
heeft, krijgt mijn interesse. Met name laptops! Ik kan soms dingen
met laptops doen, die papa en mama niet eens kunnen. Zoals het beeld
omdraaien, door te toetsen op 1 knop en verwisselen van letters op
het toetsenbord. Ik speel steeds vaker in de
speeltuin. Soms verstop ik me onder de glijbaan en als papa me wil
pakken dan verplaats ik mezelf naar de andere kant van de glijbaan,
zodat papa mij niet kan pakken. En nog steeds geniet ik van
mijn auto, waarmee ik overal naar toe rijd. Ik kan goed sturen en
mooie rondjes rijden. Ik kan zo mee doen aan de Formule 1 races. Het begint herfstig te worden
en kinderen op de crèche worden weer ziek. Lees het verhaal van
oktober.
|
